Nieuws voor de Atheïst

De oproep van de minister van jeugd en gezin, André Rouvoet, om voor meer nageslacht te zorgen, gaat aan de Tweede Kamer niet voorbij. De sinds dit jaar in werking getreden regeling voor tijdelijke vervanging van vrouwelijke Kamerleden kan zich verheugen in een zekere populariteit.

Met het aanstaande moederschap van Groen-Links-Kamerlid Mariko Peters staat de teller binnen enkele maanden op drie tijdelijke vervangers. Binnenkort neemt op haar blauw-leren stoel in de vergaderzaal Jolande Sap plaats, econome, directeur van het expertisecentrum Leeftijd, eerder werkzaam als hoofd inkomensbeleid van het ministerie van sociale zaken en lid van de Emancipatieraad.

Een behoorlijke zwaargewicht voor deze baan van maximaal zestien weken (zonder recht op wachtgeld). Het geeft aan dat GroenLinks niet lichtvaardig denkt over tijdelijke vervanging.

Dat doet het CDA evenmin. Daar mag de aankomende politica met gezonde Hollandse uitstraling, Sabine Uitslag, eerder werkzaam op het wetenschappelijk bureau van de partij, als vervangster van Mirjam Sterk even ruiken aan het vak. Sabine Uitslag is popzangeres van de Twentse band Zipper en samenwonend. Waarmee het CDA ook weer aangeeft een neusje voor de tijdgeest te hebben.

Kampioen van de zwangerschappen

Kampioen zwangerschappen tijdens het kamerlidmaatschap is Nicolien van Vroonhoven (CDA), die inmiddels voor de vierde keer de oproep van André Rouvoet niet kon weerstaan. Voor het eerst wordt ze vervangen: door Ina Aasted-Madsen, die eerder al een paar keer Kamerlid was. Voorwaarde bij vervanging is dat de reserves op de kandidatenlijst van de partij moeten staan.

De tijdelijke vervangingsregeling geldt ook bij ziekte. Zodoende had de PvdA voor fractievoorzitter Jacques Tichelaar, die onlangs na een lange ziekteperiode als gewoon Kamerlid terugkeerde, van deze regeling gebruik kunnen maken.

In ’zwangere’ mannelijke Kamerleden voorziet de regeling niet, hoewel zeer veel parlementariërs tijdens hun zittingsperiode (meer keren) vader worden en vaak naar eigen zeggen tachtig uur per week voor de publieke zaak in touw zijn. Maar daarin wordt binnenkort voorzien. De GroenLinks-Kamerleden Ineke van Gent en Femke Halsema (zij beviel als parlementariër van een tweeling) verdedigen volgende week in de Tweede Kamer hun initiatief-wetsvoorstel om vaders, dus ook parlementariërs, de mogelijkheid te geven na de geboorte van hun kind twee weken zorgverlof op te nemen.

Ruzie in de PSP

GroenLinks was destijds ook de initiatiefnemer van de vervangingsregeling voor parlementariërs. De partij en haar voorgangers PSP, CPN en PPR stonden traditiegetrouw steevast op de bres voor vrouwenrechten en emancipatie en kwamen er op natuurlijke wijze achter dat er niets geregeld was voor zwangere parlementariërs. De zwangerschap van PSP-eenling Andrée van Es zorgde in 1988 voor een fiks conflict in de partij, over wie haar tijdelijk zou vervangen.

Bedacht was dat iemand op de PSP-kandidatenlijst haar plaats zou innemen en daarna weer vrijwillig zou terugtreden. Logischer wijze kwam de nummer twee, Titia Bos, daarvoor in aanmerking. Maar deze voorvechtster van gerechtigheid en solidariteit wilde niet beloven dat zij, na herstel van Van Es, weer vrijwillig zou terugtreden. Daarom had Van Es haar oog laten vallen op de vierde kandidaat, Wilbert Willems, die daartoe wel bereid was. Daar stak de partij echter een stokje voor. Het gevolg was dat het PSP-geluid geruime tijd in de Kamer niet gehoord werd bij ontstentenis van Van Es.

Ook bewindslieden

Een paar jaar later, in 1990, veroorzaakte de toen 42-jarige voormalige communiste Ina Brouwer opwinding met het nieuws dat zij zwanger was. De partijen waren toen al gefuseerd tot GroenLinks. Zij ging ook op zwangerschapverlof, waarbij haar plek in de Kamer onbezet bleef. Brouwer trok zich in 1994 terug uit de Tweede Kamer, omdat ze, naar zij zei, het moederschap en het politieke werk niet meer kon combineren. Een andere, niet onbelangrijke reden, was dat GroenLinks met Brouwer en Mohamed Rabbae als duo-lijsttrekker tegen een nederlaag opliep.

Met het doorbreken van het glazen plafond voor bewindslieden, arriveerden tijdens de vorige kabinetten-Balkenende de pampers en buggies in de Trêveszaal. Twee staatssecretarissen, Karien van Gennip (CDA) en Melanie Schultz van Haegen-Maas Geesteranus (VVD), bewezen dat hun portefeuilles (respectievelijke economische zaken en verkeer en waterstaat) moeiteloos door andere bewindslieden konden worden overgenomen. Karien van Gennip was er zelfs twee keer drie maanden uit.

bron: Trouw.nl